Παρασκευή 7 Μαρτίου 2014

ΠΟΛΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΠΡΟΤΑΣΗ ΓΙΑ ΓΟΝΕΙΚΗ ΙΣΟΤΗΤΑ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Καλείστε όλοι, μέλη και φίλοι να παρευρεθείτε στην έναρξη εργασιών του γραφείου μας, στην Αθήνα, Φωκίωνος Νέγρη 64 - 1ος όροφος. 
Την Τετάρτη 12 Μαρτίου 2014 από ώρα 10πμ έως το βράδυ, αλλά και την επομένη, Πέμπτη 13 Μαρτίου 2014, από ώρα 10πμ έως και το βράδυ επίσης. www.sos-sygapa.eu

Θα ήθελα και εγώ να είχα μαμά, να αγαπάει μόνο εμένα........


Ήταν απόγευμα και πήγαμε βόλτα με τον μικρό μας. Περάσαμε όμορφα, αν και κοιτούσε τα άλλα παιδάκια με τις μαμάδες τους. Παρόλα αυτά ήταν χαρούμενος. Όταν γυρίσαμε σπίτι πήρε το τηλέφωνο και πήγε σε μια γωνία του σπιτιού.

Έψαχνα να τον βρω και τον είδα στις σκάλες να κάνει πως μιλάει με κάποιον....

«Με ποιον μιλάς;» τον ρώτησα. «Με κανέναν!» μου απάντησε και με κοίταξε στα μάτια. Ήρθε κοντά μου και μου είπε: «Εγώ δεν έχω μαμά, έχει πεθάνει....». «Και που το ξέρεις;» τον ρώτησα. «Αφού δεν με παίρνει ούτε ένα τηλέφωνο!» μου απάντησε! Και συνέχισε: «Θα ήθελα και εγώ να είχα μαμά, να αγαπάει μόνο εμένα»....

Συγκινήθηκα. «Να ξέρεις ότι εγώ σε αγαπάω και είμαι κοντά σου και ότι και να θες είμαι δίπλα σου» του είπα, «δεν θα σε αφήσω ποτέ και ας μην είμαι μαμά σου»!

Τότε ο μικρούλης έπεσε στην αγκαλιά μου και με κλάματα μου είπε: «Μη φύγεις ποτέ....»! Εκείνη η στιγμή θα μείνει για πάντα μέσα στην καρδιά μου. Και σκέφτηκα: «Τι είναι η αγάπη τελικά;

Είναι αυτό που σου προκαλεί απέραντη και αληθινή ευτυχία σε κάθε στιγμή της ζωής σου ή να βλέπεις στα μάτια κάποιου ολόκληρο τον κόσμο; Και τελικά μητέρα ποια είναι; Αυτή που σε γεννάει ή αυτή που σε μεγαλώνει μέρα με τη μέρα;

Πάντως ότι και να είναι, εμείς είμαστε εδώ για να νιώσει ο μικρός μας όλα αυτά τα συναισθήματα που θα τον κάνουν χαρούμενο και ευτυχισμένο».   www.sos-sygapa.eu
Από την ιστοσελίδα του Χαμόγελου του παιδιού. http://www.hamogelo.gr/24-1/1822/Tha-hthela-koi-ego-na-eixa-mama--na-agapaei-mono-emena 

Δευτέρα 3 Μαρτίου 2014

Είμαι υποψήφιος Δήμαρχος, είμαι άνδρας-πατέρας-διαζευγμένος και δεν έχω κανένα νόσημα



http://sygapalarissa.blogspot.gr/2014/02/blog-post_6119.html
Είμαι υποψήφιος Δήμαρχος, είμαι άνδρας-πατέρας-διαζευγμένος και δεν έχω κανένα νόσημα

'ΤΟ ΜΕΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ', ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΟΛΓΑ ΣΕΛΛΑ
http://www.kathimerini.gr/712697/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/to-meso-einai-to-mhnyma
Το ένα συμβαίνει τώρα. Το άλλο είχε συμβεί μερικά χρόνια πριν -αρκετά- και τώρα γίνεται ταινία. Το πρώτο είναι η διάθεση των διαζευγμένων πατεράδων να ιδρύσουν κόμμα και να διεκδικήσουν την ψήφο του κοινού στις επόμενες ευρωεκλογές, θέλοντας έτσι να κάνουν γνωστά τα προβλήματα και τα αιτήματά τους.
Το δεύτερο είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο που από χθες η ιστορία του προβάλλεται στις μεγάλες οθόνες των αθηναϊκών κινηματογράφων: του ομοφυλόφιλου και ακτιβιστή Χάρβεϊ Μιλκ, που το 1977 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του Σαν Φρανσίσκο έχοντας δηλώσει ανοικτά τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, σε μια εποχή που κάτι τέτοιο δεν ήταν διόλου αυτονόητο.
Ποιο είναι το κοινό στοιχείο των δύο αυτών μακρινών και διαφορετικών περιπτώσεων; Οτι και οι μεν και ο δε επέλεξαν τον δρόμο της πολιτικής για να δημοσιοποιήσουν και να υπερασπιστούν κοινωνικά, κατά κύριο λόγο, δικαιώματα. «Ο ρόλος της εξουσίας είναι να δίνει χώρο στην ελπίδα» έλεγε ο Χάρβεϊ Μιλκ. «Αποφασίσαμε να «κατέβουμε» συλλογικά, ιδρύοντας το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Κόμμα, με στόχο να παλέψουμε για τα αιτήματά μας μέσα από την Ευρωβουλή. Ποιος ξέρει, ίσως έτσι ακουστούμε και στην Ελλάδα», δηλώνει ο πρόεδρος του Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια κ. Νίκος Σπιτάλας («Κ», 15/1/09). Που πάει να πει ότι εκεί όπου όλα έχουν τελειώσει, η συνεννόηση, η καλή θέληση, η διαλλακτικότητα, η σύμπνοια, η συναίνεση, η κατανόηση, το μόνο που μένει είναι η εξουσία. Η οποία συνήθως συνοδεύεται από δημόσιες θέσεις. Που, υπό κανονικές συνθήκες, σημαίνει ότι μια μεγάλη μερίδα συνανθρώπων έχουν εκτιμήσει και γι' αυτό τιμήσει τη συμπεριφορά όσων κατεβαίνουν στον πολιτικό στίβο, μεγαλύτερης ή μικρότερης εμβέλειας. Από την Ευρωβουλή μέχρι ένα δημοτικό συμβούλιο.
Μπορώ να υποθέσω τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο αληθινός Χάρβεϊ Μιλκ, όντας διαφορετικός σε μια εποχή που καθόλου δεν συγχωρούσε τις διαφορετικότητες. Γνωρίζω τα τεράστια προβλήματα των διαζευγμένων πατεράδων που ζουν σήμερα δίπλα μας, ανάμεσά μας. Εχω δει τη σιωπηλή απελπισία τους, την αφόρητη πίκρα τους, την τεράστια αίσθηση αδυναμίας, που ακυρώνει το πατρικό πρότυπο. Ο Χάρβεϊ Μιλκ διεκδίκησε την ψήφο των συμπολιτών του στο Σαν Φρανσίσκο για να αισθανθεί ασφαλής και αποδεκτός. Δεν τα κατάφερε. Δολοφονήθηκε από έναν ακραία μισαλλόδοξο. Οι διαζευγμένοι πατεράδες δηλώνουν ότι θα διεκδικήσουν την ψήφο των Ευρωπαίων πολιτών για να γνωστοποιήσουν τα αδιέξοδά τους.
Αυτή είναι η λύση όμως; Κάθε κοινωνική ομάδα που έχει ένα ζήτημα να επιλύσει ή να διεκδικήσει να φτιάχνει ένα κόμμα; Σαν μια ακόμα αίσθηση αδυναμίας μου μοιάζει αυτό. Σαν δηλαδή να έχουμε παραιτηθεί από την ελπίδα ότι οι φορείς (δηλαδή τα κόμματα, οι οργανισμοί), οι θεσμοί (δηλαδή η πολιτεία, η Βουλή) έχουν τη δυνατότητα να κοιτάξουν, να ακούσουν, να αφουγκραστούν και να εκφράσουν όλο και περισσότερες ανάγκες μιας κοινωνίας. Και να παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
Εχουν αιτήματα οι διαζευγμένοι πατεράδες και δεν φαίνεται να βαυκαλίζονται ότι οι ίδιοι θα τα επιλύσουν. Να ακουστούν θέλουν, γι' αυτό βουτάνε στα βαθιά της... πολιτικής. Υπογραμμίζοντας, μ' αυτήν την κίνηση, το τεράστιο έλλειμμα θεσμών και νομικών πλαισίων που να απαντούν στις σύγχρονες ανάγκες. Ετσι, η πολιτική γίνεται το μέσον, αντί να ακούει το μήνυμα.

Κόμμα αδικημένων μπαμπάδων, espresso
http://www.espressonews.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF/21632/%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%B4%CF%89%CE%BD
ΣΥΓΑΠΑ www.sos-sos-sygapa.eu

Δευτέρα 24 Φεβρουαρίου 2014

Γονική Αποξένωση, στη Βραζιλία

Diapositivo1
Diapositivo1
A Alienação Parental, independente de ser ou não considerada uma síndrome, é um fenómeno socio-jurídico e familiar multidisciplinar e globalizado.
Não se trata de um fenómeno novo, mas pouco conhecido, quer pela sociedade em geral, quer pelos operadores de direito, pelo que é fundamental a divulgação, informação e formação sobre este tema para todos os operadores que com ele se deparam no exercício da sua atividade, e para as famílias.
A Alienação Parental tem sido um fenómeno em expansão, no qual não há vencedores, mas em que a maior vítima e quem mais sofre são as crianças, uma vez que são a peça principal deste jogo de domínio dos afetos.
Tem sido considerada como um abuso emocional, uma violência psicológica para as crianças com potenciais graves consequências, quer para o seu superior interesse e bem-estar psico-emocional, quer para o seu desenvolvimento da personalidade, e projeção na vida adulta.
Os atos de alienação parental violam gravemente a dignidade da criança, o seu direito à liberdade dos afetos, violando a Convenção Europeia dos Direitos da Criança e os seus Direitos Constitucionais Fundamentais, pois que destrói, desestrutura, desmoraliza e desacredita os laços paterno-filiais.
Deste modo, todos os esforços empreendidos na informação acerca do que é a Alienação Parental e os seus aspetos jurídicos, quer dirigida à sociedade em geral, quer dirigida às escolas, aos operadores das ciências sociais e jurídicas, serão um novo ganho, uma nova conquista no combate a este fenómeno.
A Revista Digital Alienação Parental vem trazer informação sobre o tema em divérsas áreas, facultando conhecimento e instrumentos de trabalho.
A Revista Alienação Parental tem tiragem trimestral.
1px
©2014 revista alienação parental | revistaalienacaoparental@gmail.com

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2014

Εξετάζεται η πρόταση Ρακιντζή για αξιολόγηση δικαστών, Ευα Καραμανώλη

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Νέο σύστημα αξιολόγησης των δικαστών, επί όλων των αποφάσεων που εκδίδουν και όχι μόνο επί αυτών που προσβάλλονται, λαμβάνοντας υπ’ όψιν παράγοντες όπως η νομική κατάρτιση, ο χειρισμός της γλώσσας, η συχνότητα αναβολής των υποθέσεων, αλλά και η ταχύτητα εκδόσεως των αποφάσεων, εξετάζει η κυβέρνηση μετά σχετική πρόταση του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης κ. Λέανδρου Ρακιντζή.

Εν όψει της αναθεώρησης του Συντάγματος, με αντικειμενικό σκοπό να επιτευχθεί απόλυτη αξιοκρατία και διαφάνεια στον ευαίσθητο και νευραλγικό τομέα της Δικαιοσύνης, αλλά και να υπάρξει επιτάχυνση στους ρυθμούς της απονομής της, η κυβέρνηση εξετάζει την πρόταση του Γενικού Επιθεωρητή, η οποία έχει τεθεί υπόψη μεταξύ άλλων, όλων των πρώην αλλά και του νυν υπουργού Δικαιοσύνης Χαράλαμπου Αθανασίου.

Σύμφωνα με το σχέδιο που μελετά η κυβέρνηση, το σύνολο των δικαστών και ιδιαίτερα ο εισηγητής δικαστής που επιλαμβάνεται σε περίπτωση αναιρέσεως, θα πρέπει να αξιολογείται με κλίμακα από το 1 έως το 10 από δικαστές ανώτερης βαθμίδας, ενώ θα πρέπει να εξετάζονται όλες οι υποθέσεις και όχι μόνο αυτές που προσβάλλονται. Βασικοί παράγοντες για την αξιολόγηση θα είναι η ουσιαστική κρίση του δικαστή, η νομική του κατάρτιση, ο χειρισμός της γλώσσας, η διατύπωση των αποφάσεων, η ταχύτητα έκδοσής τους αλλά και η ευκολία με την οποία αναβάλλουν οι δικαστές την εκδίκαση της υπόθεσης. Ο νέος τρόπος βαθμολόγησης θα εφαρμόζεται παράλληλα με την ισχύουσα διαδικασία αξιολόγησης των δικαστών και εν συνεχεία οι δύο βαθμολογίες θα συναθροίζονται και με τη χρήση συντελεστή θα βρίσκεται ο μέσος όρος.

Για να διασφαλιστεί το αδιάβλητο της διαδικασίας, η βαθμολογία αυτή, επειδή θα βασίζεται σε αντικειμενικά κριτήρια, δεν θα μπορεί να προσβληθεί ενώπιον του συμβουλίου επιθεώρησης, ώστε να αποκλεισθούν οι διάφορες παρεμβάσεις, και θα είναι απόρρητη, προσιτή μόνο στην υπηρεσία επιθεώρησης και το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο. Θα καταχωρείται αμέσως ηλεκτρονικά, ώστε ανά πάσα στιγμή να προκύπτει η πραγματική εικόνα του δικαστή βάσει των κριτηρίων που έχουν τεθεί, αλλά και ως προς το έργο που παράγει. Εκτιμάται ότι η εφαρμογή του εν λόγω συστήματος αξιολόγησης θα βοηθήσει και τους ίδιους τους επιθεωρητές, καθώς έχοντας πρόσβαση στο ηλεκτρονικό σύστημα θα μπορούν να εξοικονομούν χρόνο για την εξέταση των καταγγελιών, της συμπεριφοράς και του ήθους των δικαστών.

Διαρκής βαθμολόγηση

Εξαιτίας του ισχύοντος τρόπου βαθμολόγησης, πολλές φορές προβάλλεται από τους ίδιους τους δικαστές ο ισχυρισμός ότι συνάδελφοί τους δεν βαθμολογούνται με αντικειμενικά κριτήρια, καθώς δεν υπάρχουν αποφάσεις τους που προσβάλλονται σε ανώτερα δικαστήρια. Με το νέο σχέδιο που εξετάζει η κυβέρνηση «θα βαθμολογούνται όλες οι αποφάσεις, πολιτικές και ποινικές, που εισάγονται σε ανώτερο δικαστήριο, ή δε βαθμολόγηση θα είναι διαρκής και σε βάθος χρόνου». «Ενδεχομένως να προβληθεί η αντίρρηση ότι ο Αρειος Πάγος και το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν εξετάζουν την ουσία της υπόθεσης αλλά μόνο το νομικό μέρος», επισημαίνει στην εισήγησή του ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης. Ο ίδιος, ωστόσο, αντιτείνει ότι αυτό δεν ισχύει καθώς «και η ουσία της υπόθεσης εξετάζεται με τον αναιρετικό λόγο της έλλειψης αιτιολογίας».

Tι ισχύει σήμερα

Κυρίως εξετάζονται οι πολιτικές αποφάσεις και όποιες ποινικές προσβληθούν. Αντικείμενο κρίσης αποτελεί το σκεπτικό με το οποίο έχουν εκδοθεί. Ως προς τη βαθμολόγηση των δικαστών, είναι συνήθως γενική και υπάρχουν πολλές καταγγελίες που αναφέρουν ότι απηχεί επί της ουσίας την προσωπική άποψη και την ψυχολογία των επιθεωρητών. Τα όποια συμπεράσματα εξάγονται κυρίως από τις παρατηρήσεις που συνοδεύουν  τις εκθέσεις, οι οποίες  ωστόσο είναι συνήθως στερεότυπες.

Οι εκθέσεις επιθεώρησης λαμβάνονται υπόψη κατά τις προαγωγές των δικαστών από το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο.

Το θέμα της επιθεώρησης των δικαστών και των δικαστηρίων έχει ανακινηθεί αρκετές φορές, κυρίως λόγω των υφιστάμενων καταγγελιών που αφορούν κωλυσιεργία στην έκδοση αποφάσεων και τους αργούς ρυθμούς με τους οποίους απονέμεται η Δικαιοσύνη. Παγίως, ωστόσο, οι όποιες προσπάθειες ή έστω σκέψεις εκφράζονται για αλλαγή του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου «σκοντάφτουν» πάνω στις έντονες αντιρρήσεις των δικαστικών ενώσεων, οι οποίες κάνουν λόγο για απόπειρες «αστυνόμευσης» των δικαστών και «προσβολής της ανεξάρτητης δικαστικής κρίσης». 
Έντυπηhttp://www.kathimerini.gr/751603/article/epikairothta/ellada/e3etazetai-h-protash-rakintzh-gia-a3iologhsh-dikastwn

Τετάρτη 19 Φεβρουαρίου 2014

ορμονικές διαταραχές κατά την πατρότητα

Συμπτώματα εγκυμοσύνης για…μπαμπάδες  www.sos-sygapa.eu

Πηγή : Paidorama.com 
Είναι συνηθισμένο να μιλάμε για «μητρικό φίλτρο». Πολλές γυναίκες λέγεται ότι «γεννιούνται» για να γίνουν μάνες μιας και το έχουν στην φύση τους. Τι γίνεται όμως με την πατρότητα; Υπάρχει πατρικό φίλτρο και πότε ένας άντρας αισθάνεται επί της ουσίας μπαμπάς; Έρευνες των τελευταίων χρόνων δείχνουν ότι χάρη σε ορμονικές αλλαγές που υφίστανται οι μέλλοντες μπαμπάδες δίνουν και σε αυτούς μεγάλη δόση πατρικού φίλτρου! Αύξηση βάρους, ναυτίες, διατροφικές διαταραχές. Είναι γεγονός ότι μιλάμε για κάποια από τα συμπτώματα εγκυμοσύνης. Στην συγκεκριμένη περίπτωση όμως αυτά τα συμπτώματα αφορούν τους μέλλοντες μπαμπάδες και το σύνδρομο Couvade που συνοδεύει ορισμένους από αυτούς!   Τι είναι το σύνδρομο Couvade Πρόκειται για ένα ψυχαναγκαστικό σύνδρομο χάρη στο οποίο οι άντρες των οποίων οι γυναίκες εγκυμονούν, «συμπάσχουν» μαζί τους και «συντονίζονται» αποκτώντας πολλά από τα συμπτώματα της εγκυμοσύνης. Έχει παρατηρηθεί ότι μετά την γέννηση ενός μωρού, τα επίπεδα της τεστοστερόνης (ανδρικής ορμόνης) μειώνονται σε καταστάσεις που οι μπαμπάδες παρηγορούν τα μωρά τους, κάτι που δείχνει ότι και χάρη στην φύση ένα μωρό «γλυκαίνει» και τον πατέρα. Αυτό όμως που είναι εντυπωσιακό, είναι ότι στη διάρκεια που κυοφορεί η γυναίκα σε πολλούς από τους άντρες που συμμετείχαν στην έρευνα που αφορά στο σύνδρομο Couvade είχαν αυξηθεί τα επίπεδα της προλακτίνης στο αίμα. Πρόκειται για την ορμόνη που ευθύνεται για την παραγωγή γάλακτος στην διάρκεια της λοχείας. Αυτή η ορμόνη υπάρχει στους άνδρες, αλλά σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στους άνδρες που είχαν το εν λόγω σύνδρομο η προλακτίνη ήταν ανεβασμένη . Ο όρος couvade χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τον ανθρωπολόγο Ε. Β. Tylor το 1865 για να περιγράψει ορισμένα τελετουργικά πατρότητας που εκτελέσθηκαν από τους συζύγους ενώ οι γυναίκες τους γεννούσαν. Γι’ αυτά  τα τελετουργικά υπήρξαν αναφορές σε πολλές διαφορετικές ιστορικές περιόδους καθώς επίσης και τους διάφορους πολιτισμούς σε όλο τον κόσμο (από την αρχαία Ελλάδα και τα μέρη της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, βασκικές περιοχές της βόρειας Ισπανίας, Κίνα, Ταϊλάνδη, Μπόρνεο, μέρη της Ρωσίας, και πολλών ινδικών φυλών στο Βορρά καθώς επίσης και τη Νότια Αμερική). Οι τελετουργίες αυτές είχαν διάφορους πιθανούς σκοπούς ανάλογα τον τόπο καταγωγής τους. Άλλες φορές πραγματοποιούνταν για να κρατήσει ο πατέρας τα κακά πνεύματα μακριά από την μητέρα και το παιδί την ώρα της γέννας, για να ενισχυθεί το συναισθηματικό δέσιμο μεταξύ του πατέρα και του παιδιού, για να ενισχυθεί η σχέση του πατέρα με τα υπερφυσικά όντα ώστε να μπορεί να καθοδηγήσει το παιδί στον κόσμο. Το σύνδρομο couvade σήμερα Αμερικάνοι παθολόγοι το κατατάσσουν στις ψυχιατρικές διαταραχές. Ίσως οφείλεται στο ότι υπάρχουν άντρες που «ζηλεύουν» την δυνατότητα που έχει μια γυναίκα να γεννήσει ή ότι στο ότι μερικοί άντρες προσπαθούν να «συναγωνιστούν» την γυναίκα τους ακόμη και σε αυτό τον τομέα. Σας φαίνεται απίθανο; Μην ξεχνάτε πως πρόκειται για κάτι ψυχοσωματικό και σε αυτό τον τομέα «άβυσσος» η ψυχή του ανθρώπου ! Μόνο μερικά άτομα, εντούτοις, αναπτύσσουν έντονα συμπτώματα και «νοσούν» από αυτό το σύνδρομο. Μερικές μελέτες αναφέρουν η συμπτωματική εγκυμοσυνη , όπως αλλιώς αναφέρεται, εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του 2ου τριμήνου της εγκυμοσύνης της συζύγου καθώς επίσης και λίγο πριν την γέννηση του μωρού. Συνήθως εμφανίζεται σε άντρες που γίνονται για πρώτοι φορά πατέρες, αλλά είναι εξίσου πιθανό (πολύ σπάνια) να εμφανιστεί  και σε άτομα που έχουν ήδη παιδιά.

Πηγή : Paidorama.com [ http://www.paidorama.com/simptwmata-egkimosinis-gia%E2%80%A6mpampades.html ]

Τρίτη 18 Φεβρουαρίου 2014

Να ποιους διαφημίζει το κατεστημένο αντί να είναι αντικειμενικό και να παρουσιάζει όλα τα κινήματα

<iframe width="640" height="360" src="//www.youtube.com/embed/ikg8QqsNMkQ?feature=player_embedded" frameborder="0" allowfullscreen></iframe>

Είμαι υποψήφιος Δήμαρχος, είμαι άνδρας-πατέρας-διαζευγμένος και δεν έχω κανένα νόσημα

'ΤΟ ΜΕΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ', ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΤΗΣ ΟΛΓΑ ΣΕΛΛΑ
http://www.kathimerini.gr/712697/opinion/epikairothta/arxeio-monimes-sthles/to-meso-einai-to-mhnyma
Το ένα συμβαίνει τώρα. Το άλλο είχε συμβεί μερικά χρόνια πριν -αρκετά- και τώρα γίνεται ταινία. Το πρώτο είναι η διάθεση των διαζευγμένων πατεράδων να ιδρύσουν κόμμα και να διεκδικήσουν την ψήφο του κοινού στις επόμενες ευρωεκλογές, θέλοντας έτσι να κάνουν γνωστά τα προβλήματα και τα αιτήματά τους.
Το δεύτερο είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο που από χθες η ιστορία του προβάλλεται στις μεγάλες οθόνες των αθηναϊκών κινηματογράφων: του ομοφυλόφιλου και ακτιβιστή Χάρβεϊ Μιλκ, που το 1977 εξελέγη δημοτικός σύμβουλος του Σαν Φρανσίσκο έχοντας δηλώσει ανοικτά τον σεξουαλικό προσανατολισμό του, σε μια εποχή που κάτι τέτοιο δεν ήταν διόλου αυτονόητο.
Ποιο είναι το κοινό στοιχείο των δύο αυτών μακρινών και διαφορετικών περιπτώσεων; Οτι και οι μεν και ο δε επέλεξαν τον δρόμο της πολιτικής για να δημοσιοποιήσουν και να υπερασπιστούν κοινωνικά, κατά κύριο λόγο, δικαιώματα. «Ο ρόλος της εξουσίας είναι να δίνει χώρο στην ελπίδα» έλεγε ο Χάρβεϊ Μιλκ. «Αποφασίσαμε να «κατέβουμε» συλλογικά, ιδρύοντας το Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Κόμμα, με στόχο να παλέψουμε για τα αιτήματά μας μέσα από την Ευρωβουλή. Ποιος ξέρει, ίσως έτσι ακουστούμε και στην Ελλάδα», δηλώνει ο πρόεδρος του Συλλόγου για την Ανδρική και Πατρική Αξιοπρέπεια κ. Νίκος Σπιτάλας («Κ», 15/1/09). Που πάει να πει ότι εκεί όπου όλα έχουν τελειώσει, η συνεννόηση, η καλή θέληση, η διαλλακτικότητα, η σύμπνοια, η συναίνεση, η κατανόηση, το μόνο που μένει είναι η εξουσία. Η οποία συνήθως συνοδεύεται από δημόσιες θέσεις. Που, υπό κανονικές συνθήκες, σημαίνει ότι μια μεγάλη μερίδα συνανθρώπων έχουν εκτιμήσει και γι' αυτό τιμήσει τη συμπεριφορά όσων κατεβαίνουν στον πολιτικό στίβο, μεγαλύτερης ή μικρότερης εμβέλειας. Από την Ευρωβουλή μέχρι ένα δημοτικό συμβούλιο.
Μπορώ να υποθέσω τα προβλήματα που αντιμετώπισε ο αληθινός Χάρβεϊ Μιλκ, όντας διαφορετικός σε μια εποχή που καθόλου δεν συγχωρούσε τις διαφορετικότητες. Γνωρίζω τα τεράστια προβλήματα των διαζευγμένων πατεράδων που ζουν σήμερα δίπλα μας, ανάμεσά μας. Εχω δει τη σιωπηλή απελπισία τους, την αφόρητη πίκρα τους, την τεράστια αίσθηση αδυναμίας, που ακυρώνει το πατρικό πρότυπο. Ο Χάρβεϊ Μιλκ διεκδίκησε την ψήφο των συμπολιτών του στο Σαν Φρανσίσκο για να αισθανθεί ασφαλής και αποδεκτός. Δεν τα κατάφερε. Δολοφονήθηκε από έναν ακραία μισαλλόδοξο. Οι διαζευγμένοι πατεράδες δηλώνουν ότι θα διεκδικήσουν την ψήφο των Ευρωπαίων πολιτών για να γνωστοποιήσουν τα αδιέξοδά τους.
Αυτή είναι η λύση όμως; Κάθε κοινωνική ομάδα που έχει ένα ζήτημα να επιλύσει ή να διεκδικήσει να φτιάχνει ένα κόμμα; Σαν μια ακόμα αίσθηση αδυναμίας μου μοιάζει αυτό. Σαν δηλαδή να έχουμε παραιτηθεί από την ελπίδα ότι οι φορείς (δηλαδή τα κόμματα, οι οργανισμοί), οι θεσμοί (δηλαδή η πολιτεία, η Βουλή) έχουν τη δυνατότητα να κοιτάξουν, να ακούσουν, να αφουγκραστούν και να εκφράσουν όλο και περισσότερες ανάγκες μιας κοινωνίας. Και να παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας.
Εχουν αιτήματα οι διαζευγμένοι πατεράδες και δεν φαίνεται να βαυκαλίζονται ότι οι ίδιοι θα τα επιλύσουν. Να ακουστούν θέλουν, γι' αυτό βουτάνε στα βαθιά της... πολιτικής. Υπογραμμίζοντας, μ' αυτήν την κίνηση, το τεράστιο έλλειμμα θεσμών και νομικών πλαισίων που να απαντούν στις σύγχρονες ανάγκες. Ετσι, η πολιτική γίνεται το μέσον, αντί να ακούει το μήνυμα.

Κόμμα αδικημένων μπαμπάδων, espresso

http://www.espressonews.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF/21632/%CE%BA%CF%8C%CE%BC%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CF%89%CE%BD-%CE%BC%CF%80%CE%B1%CE%BC%CF%80%CE%AC%CE%B4%CF%89%CE%BD 
ΣΥΓΑΠΑ www.sos-sos-sygapa.eu